Maar met die RM heb je wel tijd gewonnen Nadine.
Nu lees ik vaak van jou dat je er best trots op kunt zijn dat je goed eet en een gezond gewicht hebt.
Je bent uiteindelijk wel heel ver gekomen.
Zonder de RM was je hoogst waarschijnlijk dood geweest (kan ik me zo voorstellen, anders krijg je niet snel een RM), en had je die kans niet meer gehad.
Niet dat ik zelf zo blij was met mijn opname.
Totaal niet.
En ik wou ook helemaaaaaal niet aankomen. Maar wel beter worden, wat wil zeggen; geen lichamelijke klachten meer.
Ik kan ook nog steeds vaak boos zijn, vind vaak dat ze me beter dood hadden kunnen laten gaan.
Maar ik weet ook dat als ze het niet hadden gedaan, ik het nooit uit mezelf had kunnen doen.
En ik hoop nog steeds dat ik er ooit wél blij mee kan zijn dat ze het hebben gedaan.
Wat misschien wel uitmaakt is dat ik uiteindelijk zelf de stap naar de huisarts heb gemaakt. Niet met de bedoeling om een maand verplicht in een ziekenhuisbed te liggen met een sonde in mijn neus, en daarna 4 maanden op de PAAZ te bivakkeren, maar wel met de bedoeling om hulp te krijgen. Met dat hele kleine beetje gezond verstand op dat moment, dat ik niet meer kon. (wat daarna ook snel weg was, helaas
, als ik nog had gekund, was ik uit dat ziekenhuis gevlucht, maar mijn benen werkten niet meer mee
)
